Afgelopen maandag was het de Dag van de Privacy. Zo’n dag betekent voor een journalist doorgaans een stortvloed aan persberichten waarin ‘De Dag van…’ als handig pr-kapstokje fungeert. Als het over privacy gaat, kunnen er niet genoeg kapstokken zijn, want onze privacy wordt elke dag geschonden. Vaak zonder dat we het doorhebben overigens, want van privacy is bekend dat je pas doorhebt dat er een probleem mee is als je hem kwijt bent. Te laat dus.

Of is het misschien nog erger en gaat de 21de-eeuwse mens met open ogen zijn ondergang tegemoet? Omdat hij verzot is op het gemak van zijn nieuwe telefoon en verslaafd aan de korte geluksmomenten die sociale media hem bieden? Aldous Huxley beschreef al in Brave New World dat het gevaar niet zit in iets engs buiten ons (Big Brother) maar in onszelf. De mens omarmt de technologieën die zijn capaciteiten om autonoom te denken onderuit halen.

Of het gevaar nu binnen of buiten ligt, de privacy staat hoe dan ook onder druk. In een inmiddels veelbesproken item bij De Wereld Draait Door haalden vijf acteurs alles uit de kast om dit aan te tonen. Banken, overheden en de grote techbedrijven hebben ons bij de kladden. Waar, maar het betoog werd compleet onderuit gehaald door het met post-apocalyptische complottheorieën te illustreren. Met zulke vijanden hebben AIVD, Google noch Facebook vrienden nodig; na het horen van de wartaal van de acteurs zal de sympathie van menig kijker spontaan richting Google en consorten zijn gestroomd.

Lees verder op Volkskrant.nl